اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷

مصاحبه با کوهنوردان شیرازی

مصاحبه با کوهنوردان شیرازی

دانلود مصاحبه با کوهنوردان شیرازی از سایت گروه کوهنوردی آرش شیراز

 

وقتی که شنیدم خانمی به نام لیلا اسفندیاری آپارتمانش را فروخته تا هزینه صعودش به قله k2  را تامین کند خیلی تعجب کردم ! آخر عشق صعود تا چه حد؟ برای من که تازه به جمع کوهنوردان شیرازی پیوسته بودم درک این عشق خیلی مشکل بود ولی غافل از اینکه در همین شیراز خودمان نیز جوانی هست که ماشین صفرش را می فروشد تا بخشی از هزینه صعود خود را به قله برود پیک تامین کند. نظر شخصی من این است که عشق این جوان به صعود یک قله ۸۰۰۰ متری به مراتب از خانم اسفندیاری بیشتر بوده، در این زمانه ای که جوانان تمام فکر و ذکرشان خرید اتومبیل و پیوستن به جمعیت معلوم الحال خط ستارخان و عفیف آباد است، من افتخار می کنم که هنوز جوانانی پیدا می شوند که آنچه آرزوی هم سالانشان است را می فروشند تا افتخاری برای این مرز و بوم کسب کنند.

آقای آرمان شهپری از کوهنوردان پر آوازه شیرازی است که تخصص خود در سنگ نوردی را به نحو احسن به کار گرفته و با تاسیس شرکتی در زمینه انجام کار در ارتفاع به خدمت رسانی در جامعه خود مشغول است.

چه خوب بود که تمام جوانان تحصیل کرده ایشان را الگوی خود قرار داده و به جای اینکه فقط از بیکاری شکایت کنند، تحصیلات و تخصص خود را  به کار گرفته و نا امیدی را سرلوحه زندگی خود قرار نمی دادند.

—  سلام، لطفا خودتان را معرفي كنيد؟

به نام خدا من آرمان شهپری هستم متولد ۱۷ بهمن ۱۳۶۵ ساکن شیراز

 

—  چی شد که کوهنورد شدید؟

از سن هشت سالگی با پدر، عمو و برادرم علی معمولا دراک می رفتم.

کوهنوردی کلاسیک را سال ۱۳۷۷ با عضویت در گروه آرش شروع کردم، در ابتدا سه سال سنگ نوردی کار می کردم( مخصوصا سنگ داخل سالن) تا رده های تیم منتخب استان و مسابقات کشوری هم پیش رفتم. در سال ۱۳۸۰ وارد عرصه کوهپیمایی شدم و در سال ۱۳۸۲ کوهنوردی را به صورت حرفه ای آغاز نمودم.

 

— آيا قبل از كوهنوردي در رشته ورزشي ديگري فعاليت داشته اید؟

در سن ۵ سالگی به مدت یک سال در رشته ژیمناستیک فعالیت داشتم که منجر به کسب مدال نقره استانی شد و بعد از آن در رشته قوای جسمانی موفق به کسب مدال نقره و طلای استانی شدم و در بقیه رشته ها مثل کاراته و فوتبال هم در حد آشنایی فعالیت داشتم.

— در ورزش كوهنوردي داراي چه مداركي هستيد؟

مربی درجه ۳ سنگ نوردی و کوهپیمایی هستم، کل کارآموزی ها را دارم، مدرک پیشرفته یخ و برف را دارم، دوره امداد و نجات را دیده ام، دو سرتیفیکیت از یوسمیتی امریکا دارم، یک سرتیفیکیت از کمپ ایتالیا دارم، یک سرتیفیکیت از کیسا بلاروس دارم و دوره هایی مثل بهمن شناسی، رهبری گروه، صعودهای بلند، صعودهای دشوار را کلا در تیم ملی گذرانده ام.

 جناب شهپری به چه قله هایی در ایران و خارج از کشور صعود کرده اید؟

در اکثرصعودهای نرمال به غیر از علم کوه کار کرده ام و صعودهای شاخصی که داشتم: یخچال شمالی سبلان در زمستان، صعود زمستانه دماوند از دو جبهه، تمام جبهه های دماوند را صعود کرده ام، طول خط الراس دنا را زمستانه و تابستانه پیمایش نموده ام.

صعودهای برون مرزی هم: صعود به آرارات ترکیه در سال ۱۳۸۳ به همراه تیم ملی، صعود به قله برودپیک ۸۰۴۷ متر در سال ۱۳۸۶ و یک سفر به قرقیزستان و صعود به قله ۷۱۳۴ متری لنین در سال ۱۳۸۷

 

—  شیرین ترین و تلخ ترین خاطره کوهنوردیتان را به خاطر دارید؟

تاکنون لحظات شاد زیادی داشته ام، شاید زمانی که روی قله لنین ایستادم یا آخرین رولی که با آقای ترکمانی برای گشایش مسیر نقش رستم زدیم.

تلخ ترین خاطره ام حادثه ای بود که در منطقه قصر ابونصرمنجر به فوت زنده یاد علی قهرمانی شد.

— آیا در زمینه کوهنوردی فعالیت مدیریتی داشته اید؟

من بیشتر در کار اجرا بودم تا مدیریت، ولی زمانی که جوانتر بودم چند سالی مسئول فنی گروه آرش شیراز بودم و مدتی هم مسئول کمیته غارنوردی گروه آرش بودم، به مدت یک سال هم مسئولیت تیم هیمالیانوردی هیات کوهنوردی استان فارس با من بود و در حال حاضر هم هیچ سمتی ندارم.

— به عنوان کوهنوردی که به منطقه هیمالیا پا گذاشته است، هیمالیانوردی را چگونه می بینید؟

هیمالیانوردی اصلا دنیای دیگری است، یک دنیای ماوراء کوهنوردی.

هیمالیانوردی زندگی خاص خودش را در طبیعت می طلبد، محیط و شرایط زندگی کاملا متفاوت است، ایدآل ها و اندیشه ها و اولویت ها، کلا همه چیز در هیمالیا تغییر میکند.

— چشم انداز کوهنوردی ایران را چگونه می بینید؟

ایران خیلی سریع در این زمینه پیش می رود و روز به روز مرز بین کوهنوردان ایران و دنیا کم می شود، در نهایت کوهنوردی دارد به معنای واقعی خودش که ماجراجویی است نزدیک می شود و من فکر می کنم به زودی طبیعت گردی و گردشگری از کوهنوردی تفکیک خواهند شد و این به بحث حرفه ای شدن کوهنوردی و انجام صعودهای دشوار و صعود به قله های مختلف از مسیرهای جدید کمک می کند که استارت این کار هم در چند استان زده شده است.

آیا تاکنون کوهنوردی مشکلی برای زندگی شخصی شما ایجاد کرده است؟

آره، خیلی، مثلا من دانشجوی دانشگاه باهنر شیراز بودم و برای سه صعود برون مرزی مجبور بودم مرخصی ورزشی بگیرم و همین باعث شد تعدادی از واحدهای دانشگاهی من بماند از آن طرف قانون معافیت قهرمانان کنسل شد و علی رغم داشتن دو مدال آسیایی مجبور شدم به خدمت بروم و حالا هم که خدمتم به اتمام رسیده مجبورم به دانشگاه برگردم و چند واحد باقیمانده را بگذرانم.

زمانی که برای کوهنوردی وقت می گذارید مسلما نمی توانید به کار و درآمد خود برسید و ممکن است برای زندگی آدم مشکل پیش بیاد، خدا را شکر من از نظر خانواده هیچ مشکلی نداشتم و تا الان خانواده کلا قضیه را پذیرفته ولی امروز که فکر می کنم می بینم که چقدر خوب است آدم ماهی یک بار فقط یک کوه برود.( با خنده )

— به چه شاخه ای از کوهنوردی علاقه بیشتری دارید؟

خیلی سوال سختی پرسیدید من همه را دوست دارم ولی  علاقه ام به هیمالیانوردی از بقیه بیشتر است، چون هیمالیا تنها جایی است که شما خود واقعیتان را می بینید، یعنی هیچ ریا و هیچ نقابی نمی توانید داشته باشید، آنجاست که می فهمید چند مرده حلاجید.

— اگر موقعیتی فراهم شود که به قله اي صعود کنید، دوست داريد كدام قله باشد؟

اگر موقعیتی فراهم شود روی منطقه علم کوه فعالیت می کنم و در مورد صعود برون مرزی هم قاعدتا مثل همه کوهنوردان دوست دارم بر بام دنیا قدم بگذارم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *